Na Przedgórzu Sudeckim znajduje się góra Ślęża. To właśnie na jej szczycie, w świetle błyskawic rozdzierających nocne niebo, odbywały się pogańskie misteria na rzecz dawnych bożków. Być może właśnie stąd wzięła się druga nazwa góry – Sobótka.

Zamieszkujący jej okolice Ślężanie obrali ją sobie za miejsce kultu. Misteria ku czci pogańskich bożków odbywały się tutaj aż do czasów średniowiecznych. Święte miejsca znajdujące się na samym szczycie góry, otaczano wałami z owalnych głazów. Można je podziwiać aż do dnia dzisiejszego. W ich sąsiedztwie znajdują się kamienne posągi, które odnaleziono na zboczach Ślęży, a na których wyryto tajemnicze znaki. Badacze przypuszczają, że mogą mieć one pochodzenie celtyckie.

Wszystko to złożyło się na fakt, iż przez wiele wieków górze przypisywano właściwości magiczne. Podobno zaczerpnięcie wody ze znajdującego się na jej szczycie źródła, przywracało zdrowie. Niestety, zanim się dotarło na szczyt, trzeba się było zmierzyć ze „złymi mocami”. Od pewnego czasu „złe moce” się nie pokazują, w związku z czym po wodę przyjeżdża wielu turystów oraz mieszkańców sąsiedniego Wrocławia. Wszyscy cenią jej krystaliczną czystość, jednak jak do tej pory nie zauważono żadnych właściwości uzdrawiających.

Góra ma regularny, stożkowaty kształt i jest uznawana za wygasły wulkan. Wznosi się na 718 m n.p.m. przez co charakteryzuje się specyficznym, górskim klimatem. Niektórzy określają ją nawet mianem Ślaskiego Olimpu. Warto podkreślić, że należy do grona Korony Gór Polskich i Korony Sudetów.