Czy mongolski step może być turystycznie pociągający? Jeśli ktokolwiek miałby okazję na przejazd przez bezkresne terytoria tego zakątka świata, odpowie na to pytanie tylko w jeden sposób-TAK. Największym skarbem Mongolii jest bowiem jej dziewicza, nieskazitelnie czysta i niezmierzona przestrzeń. To także wielka różnorodność krajobrazu od trawiastego stepu, poprzez piaszczyste równiny i pustynie aż po wysokie szczyty gór. Niezwykłe piaszczyste wydmy w Narodowym Parku „Gurvan Sajan”, wznoszą się na wysokość 800 metrów, ukazując oczom bajkowy obraz.Z kolei bogactwo flory i fauny pokazują nam góry Changaj. Przepiękne, święte sosny owoo oraz niezwykłość modrzewiowej tajgi, to najwspanialsze pomniki tej dziewiczej przyrody.

Wiele tysięcy lat temu ludzie zamieszkujący te bezkresne tereny poznali je i odkryli, jakie rozwiązania ułatwiają im życie. Od tego momentu niewiele się w ich kulturze zmieniło. Prostota mieszkańców ujawnia się w każdej dziedzinie ich życia. Prawdziwy Mongoł nie prowadzi osiadłego trybu życia, wszystko co potrzebne do życia znajduje na stepie. Monotonny jadłospis bez warzyw, jest niezwykle ubogi. Jednakże ta koczowniczość i umiejętność korzystania z dóbr przyrody, stanowi niezwykły, harmonijny obraz przystosowania człowieka do trudnych warunków. Poruszając się szlakiem tych wiecznych wędrowców, odkryć można kamienistą pustynię Gobi, po której można odbyć niesamowity rajd na wielbłądach. Dostarcza on świetnej zabawy i ciekawej przygody.

Wędrując szlakami mongolskich koczowników, warto dotrzeć do Karakorum. Ta historyczna stolica Mongolii, posiada wiele zabytków dawnej świetności z okresu Czyngis – Chana. Piękne budowle pałacowe oraz klasztor buddyjski to najciekawsze dziedzictwo architektury starożytnego świata Mongołów.