Najpiękniejsza panorama Florencji roztacza się z Piazzale Michelangelo na południowym brzegu Arno. Historyczna część miasta zajmuje stosunkowo niedużą i zwartą przestrzeń, dzięki czemu większość zabytków można zwiedzić, poruszając się pieszo. W 1864 roku francuski filozof Hipolit Taine zachwycony Florencją tak opisał swoje wrażenia: “Miasto w pełnym tego słowa znaczeniu, miasto, które posiada własną sztukę i swoiste budowle, ożywione, ale nie przeludnione, stolica, ale nie nazbyt wielka, miasto piękne i przyjazne –
oto pierwsze wrażenie, jakie na przybyszu wywiera Florencja”. Także dziś pod tymi słowami podpisze się każdy, kto odwiedzi stolicę Toskanii.

By najpełniej wchłonąć jej urok, należy udać się w kierunku położonego nad miastem Piazzale Michelangelo na południowym brzegu Arno. Gdy dotrzemy już na górę, naszym oczom ukaże się “klasyczna” panorama Florencji. Nad czerwonym morzem ceglanych dachów starego miasta góruje potężna kopuła katedry, obok której wznosi się słynna kampanila – dzwonnica. I jeszcze rzut oka na liczne przerzucone nad Arno mosty, wśród nich niezwykły Ponte Vecchio, a w tle łagodne zbocza Apeninów. Wśród mnogości florenckich atrakcji stosunkowo łatwo wybrać tę największą.

Droga każdego przybysza winna prowadzić do Galerii Uffizi, jednego z najsłynniejszych muzeów świata, gdzie zgromadzono arcydzieła Leonarda da Vinci, Tycjana, Albrechta Durera. Botticellego, Raffaela i Caravaggia. Kto zamierza wmieszać się w tłum podziwiających te bezcenne zbiory, musi opanować przede wszystkim umiejętność ograniczania się do tego, co najważniejsze.